راه‌اندازی روی روتر: آی‌پی ایران برای همه‌ی دستگاه‌های خانه

چه وقت ارزشش را دارد

اگر فقط با لپ‌تاپ و موبایل به سایت‌های ایرانی سر می‌زنید، همان کلاینت روی دستگاه ساده‌تر و بهتر است. تنظیم روتر وقتی می‌ارزد که دستگاهی دارید که خودش نمی‌تواند وصل شود: تلویزیون هوشمند، اپل‌تی‌وی، کنسول بازی، یا چند نفر در خانه که همه لازم دارند.

هشدار مهم: تفکیک ترافیک را از دست ندهید

کانفیگ ما طوری نوشته شده که فقط رنج‌های ایران را از تونل می‌برد. مشکل این است که کلاینت OpenVPN بعضی روترهای خانگی، مسیرهای داخل فایل را نادیده می‌گیرد و تمام ترافیک را از تونل می‌فرستد.

نتیجه‌اش این می‌شود: تمام اینترنت خانه از ایران بیرون می‌آید. یعنی نتفلیکس و اسپاتیفای ممکن است کار نکنند، گوگل مرتب کپچا بدهد، سرعت همه‌ی خانه بیفتد و بانک محلی خودتان دسترسی را مسدود کند. پس قبل از این‌که خیال کنید کار تمام است، این را تست کنید.

روش تست: از یک دستگاه در همان شبکه در گوگل «آی‌پی من» را جستجو کنید. اگر آی‌پی ایرانی نشان داد، تفکیک ترافیک از دست رفته و باید درستش کنید یا برگردید به حالت تک‌دستگاه.

روترها فرق دارند

همه‌ی روترها به یک اندازه با این کار سازگار نیستند:

• OpenWrt: بهترین گزینه. بسته‌ی کامل OpenVPN دارد و فایل ‎.ovpn را تقریباً همان‌طور که هست می‌پذیرد، و مسیرها هم رعایت می‌شوند.
• Asus (و فرم‌ور Merlin): کلاینت OpenVPN با قابلیت Import دارد و policy routing هم دارد، یعنی می‌توانید تعیین کنید کدام دستگاه‌ها از تونل بروند.
• میکروتیک (RouterOS): کلاینت OVPN دارد ولی محدودیت دارد و همه‌ی گزینه‌های فایل را نمی‌خواند؛ اینجا معمولاً باید تنظیمات و مسیرها را دستی وارد کنید.
• روترهای پیش‌فرض شرکت‌های اینترنتی: بیشترشان اصلاً کلاینت VPN ندارند.

مسیر کلی کار

در پنل خودتان فایل ‎.ovpn را بگیرید و در بخش VPN Client روتر واردش کنید. اگر روتر شما Import ندارد، باید آدرس سرور، پورت، نام کاربری و رمز را دستی وارد کنید — همه‌شان داخل همان فایل، به‌صورت متن ساده، قابل خواندن است.

بعد از برقراری اتصال، دو چیز را چک کنید: اول این‌که یک سایت ایرانی باز می‌شود، دوم همان تست «آی‌پی من» برای مطمئن شدن از تفکیک ترافیک. اگر روتر شما policy routing دارد، بهترین تنظیم این است که فقط تلویزیون و دستگاه‌های لازم را روی تونل بگذارید و بقیه را مستقیم رها کنید.

اگر روتر همکاری نکرد

لازم نیست جنگ راه بیندازید. دو راه ساده‌تر هست: پخش از لپ‌تاپ و فرستادن تصویر به تلویزیون با HDMI یا Chromecast؛ یا یک روتر کوچک دوم که فقط تلویزیون به آن وصل است و تونل روی همان یکی برقرار می‌شود — این‌طور بقیه‌ی خانه دست‌نخورده می‌ماند.

تعداد اتصال هم‌زمان را هم حساب کنید: روتر یک اتصال از سهم پلن شما مصرف می‌کند، هرچند چند دستگاه از آن استفاده کنند.